مروج توحید

حدود یک سال قبل بود که یک فایل صوتی استاد را اتفاقی شنیدم، نه می دانستم گوینده کیست و نه می دانستم موضوع چیست. نمی دانم شنیدن این صدا چه کرد با درون من و شاید هرگز نفهمم کجا بودم! و کجا آمدم! و چه اتفاقی درون من افتاد. فقط می دانم از آن روز شنیدن این صدا زندگی جدید من شد.

مهندس نرم افزار هستم و ‌مدتی امریکا کار کرده ام و کشورهای زیادی هم سفر کردم و زندگی کردم. من از زمستان پارسال خیلی اتفاقی با درس منازل السائرین با ایشان اشنا شدم و تا حالا بیشتر درس ها را دارم دنبال می کنم، می خواستم حضوری به خدمتشون برسم که فهمیدم ممکن نیست. من ۲۰ سال بود نماز و روزه نداشتم، امسال به برکت نفس گرم ایشان و عنایت خداوند بعد از بیست سال نماز و روزه را شروع کردم و خدا را شکر می کنم که به کلی آدم دیگری شدم.

سلام احوال شما. هرروز که میگذره بیشتر میفهمم که حاج اقا مروجی مردی از جنس زمان و مکان ما نیست. هرچی مطالبی که دوستان درباره حاج اقا میفرستن و شما توی کانال میزارید میخونم، حق مطلب ادا نمیشه. اصلا بعضی از حرفهای حاج اقا تاریخی و فلسفی و بعضا نظریه پردازی هست. من در تعجب هستم مگه میشه یه ادم اینهمه اطلاعات داشته باشه و قدرت بیان و تفهیم مطلبش طوری باشه که پیچیده ترین مطالب سنگین عرفان و فلسفه و شعر و ادب رو براحتی رمزگشایی کنه؟؟!! نمیدونم من زیادی میفهمم یا حاج اقا یه انسان فرازمینی هست. تقریبا دیگه سوالی ندارم که حاج اقا جوابشو نداده باشه. وقتی شروع به گوش کردن کلیپهاشون میکنم کلا از دنیا بریده میشم.ادمو باخودش میبره همون جایی که خودش از اونجا سیراب میشه. ما فقط گوش میکنیم ولی میگن شنیدن کی بود مانند دیدن. اخرین حرف هم اینکه، خود حاج اقا گفتن وقتی کسی از مسافرت یا مهاجرتی برمیگرده به اندازه مسافتی که رفته و جاهایی که دیده وسیر کرده ،حرف برای گفتن داره، و یعنی حاج اقا تا کجاها که نرفته و ندیده، که هرچی پیش میریم حرفهای حاج اقا نه تموم میشه ونه کهنه میشه و نه تکراری میشه.

سلامى به بلنداى اسمان به پيشگاه حضرت استاد،

عيد نوروز بر شما مبارك باد
عزيز بزرگوارم، مى خواهم بگويم، هيچ چيزى دلم را آرام نمی‌كند، مگر كلام خالصانه و عرفانى تان…. حضور پر رنگ معنوى تان در زندگى‌ام، دنيا را برايم بى رنگ كرده… سخن غير به دلم نمى نشيند، بهترين جاى دنيا برايم خلوت خانه است…

شايد يكى از طلب هاى شبانه، الله الله گفتن ها و بر در سرايش كوبيدن ها، يا مقلب القلوب ها، بجايي رسيده نمى دانم… ولى هر چه هست… آتشى در دلم افكنديد…

اى مسبب الاسباب مى دانستم تنها رهايمان نمى كنى

اکنون ساعت ۱۲ شب است که پیام زیر را برایتان ارسال میکنم. سلام علیکم

از استرالیا تماس می‌گیرم. فرسنگ‌ها کیلومتر دور از سبزوار. ببینید قلب ها چگونه راه خود را پیدا می‌کنند. صدای دلنشین استاد معرفت از سبزوار چون از دل برمی‌خیزد در این سوی کره زمین بر دلها می‌نشیند. نوای دلنشین استاد هر روز در من طنین می افکند و روزی نیست که به این صدای دلنشین گوش ندهم. آرامشی در قلبم ایجاد میکند. اکنون معنی همنشینی با اولیای خدا را بیشتر درک میکنم. اکنون می‌توانم ذره ای، تکرار می‌کنم، ذره ای از ندای دلنشین رسولان خدا را ادراک کنم که چگونه کلامشان انقلابی در مردم می‌انداخت و آنان را حتی از مسافت‌های دور دگرگون می‌ساخت.
وقتی به مولانا فکر میکنم که چگونه هستی خود را در این راه باخت تا به آن درجه متعالی دست یافت، درمی‌یابم که کلام یک ولی خدا میتواند از اقصا نقاط کره زمین تار و پود انسان را متلاشی سازد.